Το ιατρείο
Δύο οδοντίατροι, στον 2ο όροφο, στη νέα πόλη της Ρόδου. Εδώ θα δείτε τον χώρο, πώς καθαρίζουμε τα εργαλεία, και τι κάνουμε με τις ακτινογραφίες.
Τελευταία ενημέρωση:

Ο χώρος
Μπαίνοντας, η υποδοχή είναι μπροστά σας. Εκεί κλείνετε ραντεβού και παίρνετε το γραπτό σχέδιο θεραπείας με το κόστος.
Στην πρώτη επίσκεψη τα λέμε πρώτα καθιστοί, στην αναμονή ή στο γραφείο, και μετά πάμε στην πολυθρόνα. Οι δύο αίθουσες θεραπείας έχουν παράθυρο, και από την πολυθρόνα βλέπετε την οθόνη με τις ακτινογραφίες σας.
Το κτίριο έχει ασανσέρ ως τον 2ο όροφο. Αν χρειάζεστε βοήθεια για να έρθετε, πείτε το μας όταν κλείνετε ραντεβού.



Πώς καθαρίζουμε τα εργαλεία
Κάθε εργαλείο που μπαίνει στο στόμα καθαρίζεται πρώτα σε συσκευή υπερήχων, μετά κλείνεται σε φάκελο και αποστειρώνεται με ατμό σε κλίβανο. Το ίδιο και τα περιστροφικά, όπως η τουρμπίνα, μετά από κάθε ασθενή. Τον φάκελο τον ανοίγουμε μπροστά σας· αν είναι σκισμένος ή βρεγμένος, το εργαλείο ξαναπερνά όλη τη διαδικασία.
Ό,τι είναι μιας χρήσης, όπως βελόνες, γάντια και ποτήρι, πετιέται μετά από εσάς. Τα σημεία που αγγίζουμε, όπως η λαβή του φωτός και οι διακόπτες, καλύπτονται με μεμβράνη που αλλάζει σε κάθε ασθενή, και οι υπόλοιπες επιφάνειες απολυμαίνονται.
Σε κάθε κύκλο ο κλίβανος ελέγχεται από τις ενδείξεις του και με δείκτη που αλλάζει χρώμα, και μία φορά την εβδομάδα με βιολογικό δείκτη. Κρατάμε αρχείο για κάθε κύκλο. Αν θέλετε να δείτε τον χώρο αποστείρωσης, ζητήστε το.
Πηγές: CDC, Sterilization and Disinfection (Dental Infection Prevention and Control)



Οι ακτινογραφίες
Οι ακτινογραφίες είναι ψηφιακές: τις βλέπουμε μαζί στην οθόνη αμέσως, και σας τις στέλνουμε αν τις ζητήσετε. Τις κάνουμε μόνο όταν χρειάζονται για να δούμε τι έχετε ή για να σχεδιάσουμε τη θεραπεία.
Μια μικρή ακτινογραφία δίνει περίπου 0,005 mSv, όση ακτινοβολία παίρνουμε από το περιβάλλον σε μία μέρα. Μια πανοραμική, με όλο το στόμα σε μία εικόνα, δίνει περίπου 0,025 mSv, όσο σε τρεις μέρες.
Αν το φως της πολυθρόνας σάς ενοχλεί, πείτε το: έχουμε γυαλιά ηλίου δίπλα σας.


Γιατί λέγεται Σμάλτο
Στα αρχοντικά της Λίνδου, ο τοίχος απέναντι από την πόρτα γέμιζε σειρές από πιάτα. Τα έφερναν οι Λίνδιοι καπετάνιοι από τα ταξίδια τους, από τον 17ο ως τον 19ο αιώνα, και ήταν τα «είδη πολυτελείας» του σπιτιού.
Τα πιάτα δεν φτιάχτηκαν στη Ρόδο. Φτιάχτηκαν στο Ιζνίκ, τη βυζαντινή Νίκαια, από τα τέλη του 16ου ως το πρώτο μισό του 17ου αιώνα. Επειδή βρέθηκαν τόσα στο νησί, οι Ευρωπαίοι συλλέκτες του 19ου αιώνα τα είπαν «ροδίτικα», και οι Ιταλοί αργότερα πίστεψαν ότι ήταν ντόπια.
Τα χρώματά τους είναι ζωγραφισμένα κάτω από ένα διάφανο υάλωμα. Στα ελληνικά το υάλωμα λέγεται και σμάλτο, όπως η εξωτερική στρώση του δοντιού. Από εκεί το όνομα, και το πιάτο που σχεδιάσαμε για την αρχική σελίδα.
Πηγές: Η κεραμική προίκα της Ρόδου (Καθημερινή, στη Βιβλιοθήκη του Κολλεγίου Αθηνών), Wikipedia, Iznik pottery: Provenance, The Met, Dish with Sailing-Ship Design, 66.4.4
